In het ene land werd verslag gedaan van evenementen op tempelterreinen, in het andere was het in zalen te doen, zoals in New York bij de Verenigde Naties waar de jaarlijkse, ooit door een Srilankaanse ambassadeur in gang gezette herdenking doorging als een paneldiscussie onder afgevaardigden van een 10-tal landen. En uiteraard gingen de politici onder hen door op het thema vredesinspanningen.
Het is onder de omstandigheden dan ook vreemd dat de regeringsleider van Bangladesh notabene de boeddhistische aanwezigheid opriep de vrede te bewaren. Dat lazen we in BSSNews dat bij deze gelegenheid geen melding maakte van regelmatige vernieling van gebouwen en van aanslagen op boeddhisten (en hindus) in zijn land.

De High Comissioner van Singapore was die dagen in onderandere Kusinara, India, de plaats waar Boeddha op 80-jarige leeftijd overleed. Simon Wong had het in een bericht op X over "compassion and inner peace".
Het krantenbericht ging verder met de vermelding van de dalai lama's woorden over Boeddha's leer die vandaag nog "diepe relevantie" heeft, en ook hij had het over vrede.

In Leh, Ladakh, zo meldde de Administration of Union Territory of Ladakh (afb. boven), op 4 mei was een tentoonstelling ingericht met "sacred relics" uit de Himalaya-regionen. Dat viel samen met een "Int'l Conference on Himalayan Buddhism".

Een smet op de feestvreugde meldde Ratopati, een Nepalees orgaan waarvan de verslaggever precies op 1 mei constateerde dat de Nepalese overheid van plan was, of is, de "Balaju Gumpha" (Tib.: gompa) af te breken omdat deze, naar de mening van overheidswoordvoerders, "ongeauthoriseerd" is. Het gebouw werd 13 jaar geleden neergezet.

Manoj Paudel van de Kathmandu Post schreef op 3 mei dan nog dat na 48 jaar het "Lumbini master plan" nog niet afgerond is. Op de Nepal-pagina staat er veel meer over. Het toen voorzichtig geformuleerde verschil van mening tussen enerzijds het op het terrein zelf ontstane ontwikkelingsinitiatief en dat van de toenmalige overheid kan nu wel belicht worden.
Hoewel de verschillende tempelgemeenschappen graag bezoekers ontvangen is de combinatie pelgrim — met een reden en een doel — en toerist — slenteren en een beetje rondneuzen — nergens een gelukkige. We kunnen ons voorstellen dat de verschillende besturen te Lumbini geen zin hebben in het leven op een "theme park".

Ook in Nepal werd de gelegenheid aangegrepen voor het weer terugzetten van een ooit gestolen boeddhabeeld. Onderandere de Straits Times deed er verslag van. Het 13e-eeuwse beeld werd op een draagstoel terug gebracht naar een niet bij naam genoemde tempel. Opmerkelijk was dat het beeld werd teruggehaald uit het Tibet House US, een cultureel centrum in New York.

De Telegraph India toonde een fotoreportage van een drietal vieringen in Kolkata, de stad waar ook de Mahabodhi Society (India) is gevestigd.

De Buddhist Compassion Relief Tzu Chi Foundation in Taiwan combineerde de "Buddha's Birthday Bathing Ceremony", het respectvol, liefdevol en voorzichtig met geurig water overgieten van een beeldje dat Boeddha als baby moet voorstellen met de "Filial Gratitude Blessing" ceremonie waarbij evenveel respect en liefde naar de ouders wordt getoond.
De uniform dragende vrijwilligers (m/v) zijn te herkennen aan de blauwe polo op een witte pantalon: "de blauwe lucht en witte wolken" in de woorden van de stichter de eerw. Cheng Yen.
Het is een wonder dat de Taipei Times er een foto van toonde; ze zijn er niet van, van boeddhisme enzo.

Namens de World Council of Churches (WCC) groette de algemeen secretaris Prof. Dr Jerry Pillay de boeddhisten wereldwijd en riep hen op tot een "koesteren van wederzijds respect en tot een helen van scheidingen binnen de verschillende maatschappijen."

Een dag eerder vroeg een Vietnamese krant aandacht voor het boeddhistische erfgoed in de stad Hue. En met name was er aandacht voor de grote bel op het terrein van de "pagode Thien Mu." (foto)
Het bericht ging verder met de mededeling dat in de bibliotheek van Hue Quang (Hô Chi Minh-stad) monniken en nonnen begonnen waren aan een historisch onderzoek naar de oude tempel Quoc An, een van de gebouwen die niet heel uit de Vietnam-oorlog is gekomen.

De Korea Times dan liet weten dat "10 Joseon-era Buddhist structures" op de nationale erfgoederenlijst geplaatst gaan worden, dus gebouwen die dateren van de 17e tot en met de 19e eeuw. Waren het in voorgaande jaren vooral de grote tempels die op die lijst werden geplaats, nu is er aandacht voor de kleinere gebouwen verspreid over Zuid-Korea.

En terwijl Maeil Business(MK) het had over een pot met een vis d'r op die bij Christie's "de hoogste prijs ooit" had opgebracht voor wat betreft Buncheong-aardewerk (in 2018 werd het geveild voor $3.1325 milj.), en dat het nu weer Koreaans bezit is, en eveneens op de erfgoederenlijst is gezet, werd dit bericht gevolgd door de vermelding van een aantal "murals" in tempels die eveneens onvervreemdbaar erfgoed zijn geworden.

Opvallend is ook dat het Musée Guimet in Parijs de afgelopen en komende maanden extra aandacht heeft voor Korea. Vanaf 20 mei tot aan het eind van augustus hebben ze een tentoonstelling met stukken uit de Silla-Dynastie. De stukken die afkomstig zijn uit het nationale museum van Gyeongju vormen kennelijk een reizende tentoonstelling; we hebben ze vaker buiten het vaderland gezien.