mei 2022      

  Nieuws over boeddhisme



This Monk Wears Heels: Be Who You Are

Kodo Nishimura, de Asahi Shimbun noemt hem nog steeds een hij, heeft een boek over het LGBTQ+-zijn geschreven onder de titel "This Monk Wears Heels: Be Who You Are".

Dat Nishimura, opgegroeid als een Jōdō-praktikant door reporter Yutaka Nakamura "hij" wordt genoemd komt omdat in oost-Azië alle monialen dezelfde groepsnaam hebben die, vertaald, monnik betekent, of de persoon nu man of vrouw is.
Dat onderscheid is op dharma-niveau, d.w.z. in het begrip en de beleving van de moniaal — niet per definitie die van de leek — van geen betekenis. De dharma is genderless, dus is de dharma-praktikant dat, althans op filosofisch gebied, ook.

New Chan Forum nr. 61

De Dharma Drum-organisatie uit Taiwan, ooit opgericht door chan-meester Sheng Yen, heeft het niet voor gewoonte om nieuws heel snel online te zetten. De Dharma Drum-affiliatie het Western Chan Fellowship uit het Verenigd Koninkrijk doet dat ook niet. Dat niettegenstaande, nr. 61 van het WCF-blad New Chan Forum, dat vorig najaar verscheen is inmiddels online te lezen.
De eerste artikelen gaan over John Hurrell Crook, de man die de WCF stichtte en die op 17 juli 2011 overleed. Pag. 4: "Als je ooit nog eens mijn bigrafie wil schrijven ..." Hij twijfelde geen moment aan zichzelf.
Andere artikelen heten "Nonviolent communication and meditation", "The 'hiss of light' a haibun", "Chan and everyday life", "Keeping company with the cosmos", etc.
Wie het engels voldoende machtig is, kan even kennis maken met deze wereld. John Crook is op deze video te zien en te horen tijdens een retraite in Wales. Crook, iemand die zijn leven begon als gelovig christen (p.6), die beïnvloed werd door Krishnamurti — iemand die hindu guru tegen-wil-en-dank was — om na zich onder het gehoor van Krishnamurti te hebben bevonden de term "Open Buddhism" uit te vinden (p.12), schreef tegen het eind van zijn leven het "World Crisis and Buddhist Humanism". Het "boeddhistisch humanisme" was een term die afkomstig is van de chinese dharma-leraar Taixu. Wijlen de taiwanese meester Hsing Yün (1906 - 2005) importeerde deze term naar Taiwan waar "Humanistic Buddhism" de kern van zijn voordrachten werd, en Crook, ook al was hij geen leerling van de laatstgenoemde, vond dit een geschikte term voor zijn britse gehoor.

Zelfs in een voormalig imperium als Engeland was midden 20ste eeuw het reizen naar verre landen iets heel exotisch en opwindends voor de achterblijvenden (die niet zelden arm waren als kerkratten, en moesten sparen voor een treinkaartje naar de andere kant van het land). Crook, blijkbaar erfgenaam van een niet te gering vermogen, heeft daar, net als anderen, handig gebruik van gemaakt. Een reis door Ladakh, al was het wellicht maar voor een paar dagen zonder werkelijk contact met de bevolking, gaf zoeen status, wijsheid over andere culturen, en daarmee gezag over het troepje achterblijvers, hongerige musjes. Het hoorde bij het spel, en Crook schijnt er uitgebreid gebruik van te hebben gemaakt.

Crook's connectie met het boeddhisme vinden we in zijn opmerking over onze zintuigen, maar hij heeft het slechts over de vijf bekende, hoewel deze volgens hem dan weer wel mogen "mergen" in het bewustzijn — dat volgens de boeddhistische leer ons zesde zintuig is. De opmerking wordt gevolgd door een paar woorden over het problematische "mij, ik", en het er op volgende hechten aan dat wat we ervaren, een ervaring waar we het woord "ik" op plakken.

Als zodanig heeft Crook de dharma netjes vertegenwoordigd, hoewel we dan ook zien hoe ook hier het gebruik van persoonlijke interviews er is ingeslopen als een resultaat van toegenomen belangstelling voor psycho-therapie dat op den duur door alle buurvrouwen werd toegepast op alle andere buurvrouwen. Er zijn dan ook stemmen die verklaarden dat Crook hier de te harde-hand-methode hanteerde, een methode die zowel gebaseerd was/is op sterke verhalen over hardhandige zen-leraren en op wat (toen) als psycho-therapie werd gezien.
In Azië was hij er niet mee weggekomen, daar hoort de voorganger een "u moet ons blij maken, hoor!" Een zich als leerling opstellende burgerij daar wenst gesterkt en opgewekt van de meditatie-mat op te staan en laat zich niet vernederen door de eerste-in-lijn; dat laatste is een typisch westers gebruik geworden dat in flagrante tegenstelling staat tegenover de vroege leerredes aan het eind waarvan Boeddha, op een uitzondering na, telkens een collectief en opgewekt "we zijn blij dat we het gehoord hebben" kreeg.
Publicaties


Terug naar de voorpagina

white jade river-blog

words in picture-blog




Nieuws over Boeddhisme is een productie van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme.
De paginas bestaan sinds december 2004.

Stichting onder nummer 20138036.