Chen Chao (@christchen) maakte toch wel een mooi stukje over deze "Zhang Wuji".
Z/hij schreef er bij dat dit "de vijfde discipel was van de Wŭdāng-meester Zhang Sanfeng."
Wie en wat is dat dan weer?
Wel, we hebben het over martial arts, en over de hoofdpersoon in een Chinees werk onder de vertaalde titel "The Heavenly Sword and Dragon Saber", of anders vertaald "The Sword and the Knife" van de hand van Jin Yong (Louis Cha). Hij maakte er een "wūxiá-novelle" van, weer zo'n woord dat niet echt bekend is, zeg maar.

Eerst maar dat Wŭdāng. Daarover is er een wikipedia-pagina. Het is, of zou zijn, een vechtsport, maar dan gericht op ontwikkeling van de geest-in-connectie-met-het-lichaam. Waarom er dan een zwaard en een mes aan te pas moeten komen is een ietsje duister, maar wŭdāng is dan ook een levensbeschouwing die op zichzelf lijkt te staan, dus niet echt onderdeel is van het daoïsme, en al helemaal niet van het boeddhisme, ook al wordt het samen behandeld met het shaolin.

In die novelle wordt Zhang Wuji voorgesteld als een kind van (vader) Zhang Cuishan, en van (moeder) Yin Susu. Vader is dan leerling (geweest) van wŭdāng-meester Zhang Sanfeng, en moeder is de dochter van Yin Tianzheng (spreek: tjèn-zheng) die aan het hoofd staat/stond van de "onorthodoxe" Heavenly Eagle Cult. Was dat nou een echte sekte, of bestond ze alleen in de geest van de bedenkers van het wŭdāng? Zoals de Chinese tuin-architecten, de klassieke, altijd een stroompje in hun tuin aanleggen waarvan de bron ongezien is — zoals in het daoïsme de bron van het leven ongezien is — zo is ook hier onduidelijk of er zoiets bestaat of bestond als de Heavenly Eagle Cult. Dat maakt het juist interessant en spannend.

En wat is dan "wūxiá"?
Wūxiá heeft dan vooral betrekking op rondtrekkende krijgers, maar dan wel in boeken en films, niet in 't echt, zelfs niet in de voor-Maoïsische tijd; ze zien je aankomen in Chinese overheidskringen; het stempel vaderlandsvijandig ligt klaar!
Alweer zo'n paradox: als wŭdāng een innerlijke ontwikkeling onderwijst, waarom dan, naast dat zwaard en dat mes, een krijger, en nog wel een rondtrekkende?

Nou ja, Batavus Droogstoppel presteerde het om protest aan te tekenen tegen Multatuli's "De lucht is guur, en 't is vier uur." Daar mocht zijn kind niet naar luisteren, naar zulke leugens. Zo vroeg of zo laat was het tijdens het (voor-)lezen vast en zeker niet. Droogstoppel: "En niet alleen de verzen lokken de jeugd tot onwaarheid; ga eens in een' Schouwburg, en luister dáár wat er voor leugens aan den man worden gebragt." Multatuli eindigt Droogstoppel's kreet nog net niet met een uitroepteken.
(Ja, de taal is veranderd: een' is een, den is de, en gebragt is nu gebracht.)