Hoe rijker mensen worden, hoe gieriger en zelfzuchtiger ze zijn. De twee mentale instellingen lijken aan elkaar gekoppeld te zijn. We zien er voorbeelden van in de rijkste mensen op aarde, denk aan de eigenaar van X en Tesla, die zelfs niet op het idee komen dat de helft van hun bezit al genoeg zou kunnen zijn om bv. Haïti uit de armoede, en daarmee uit de misdaad te halen. Het is maar een voorbeeld.

Dat ter inleiding. Bij zijn monnik worden — dat gebeurt in Azië vaak zodra een man weduwnaar wordt — heeft de 73-jarige Chan Chai Siang, die bij zijn intreden geen dharma-naam kreeg of wilde aannemen, de hoofdprijs gewonnen, een miljoen, schrijft Arpan Rai voor de Britse krant The Independent. Niet dat hij rijk was met zijn tegoedje van RM 2,000 - 2,500 tot dan toe, maar daar heeft hij dan kennelijk toch telkens iets van afgeknepen om een lot te kopen. Dat het monniken niet toegestaan is te gokken zal hij bij zijn intrede niet hebben meegekregen; als wijding-gevende denk je daar niet direct aan.
Hoe dan ook, Mr. Chan gaat die onverwachte winst teruggeven aan de maatschappij. Althans, Arpan schrijft dat hij beetje bij beetje die mensen zal helpen die wat hulp nodig hebben. We mogen er ook van uitgaan dat er heel wat lieden zijn en zullen komen die met huilverhalen de monnik's kas zullen willen ledigen.

Waarom we op het terrein van de Bujang-vallei in Maleisië geen of bijna geen onderscheid kunnen maken tussen de restanten van boeddhistische en hindu-tempels verklaart A. Kathirasen in een artikel van begin juni 2026. Daar heeft hij het over de Tamil-handelaren — hij noemt ze "Ainnurruvar", "de 500" — van Zuid-India die, zeker tussen de 5e en 7e eeuw, alle bereikbare kusten bevoeren, die "zeer gelovig" waren, en overal waar ze kwamen hindu- en boeddhistische tempels bouwden, niet alleen in bovengenoemde vallei, maar ook op Sumatra en te Takua Pa in Thailand.

Eeuwen later — de schrijver meldt de 19e en 20e eeuw — kreeg dit verdwenen gilde van "de 500" een nieuwe impuls, en was er sprake van de "Nattukottai Chettiars", of, afgekort, de "Nagarathars", dezelfde Tamil-groep uit het zuiden van India die tijdens het koloniale bewind van Perzen, gevolgd door Britten ook landroutes ontwikkelden. Ze handelden in van alles, van textiel tot specerijen. Vandaag kent Maleisië nog steeds een bevolkingsgroep onder de naam Chettiar. Chetty was in de oudheid, in het rangen en standenstelsel van het zuiden van India, de naam voor de handelaren.

We mogen hopen dat dit Free Malaysia Today-artikel lange tijd op het Net zal blijven; het levert informatie op over de 5e - 14e eeuw in deze regionen waar we wat mee kunnen, om het zo te zeggen.

Hetzelfde Free Malaysia Today ging een paar dagen later door met een verhaal over dezelfde Bujang-vallei waar nog steeds archeologisch onderzoek plaatsvindt. In dat artikel wordt vooral ingegaan op een (sinds 1980 ingericht) museum waar bewaard wordt wat niet in de open lucht kan blijven liggen of staan. Het gaat dan niet alleen om Bujang (spr. boedjáng), maar over de hele streek. "De museale collectie vertelt het verhaal over Kedáh Tua, een koninkrijk uit de oudheid dat invloed had over een landstreek van ca. 1.000 km², van Cherok Tok Kun (spr.: dzjerók tok koen) op het eiland Penang tot de plaats Bukit Choras (boekiet dzjorás) in (de streek) Kedáh."

Bij die opgravingen is een "1.200 jaar oud boeddhabeeld tevoorschijn gekomen" en de onderzoekers onder leiding van Faudzi Sulaiman veronderstellen dat ze in dit vrij grote gebied in de komende jaren nog meer gaan vinden dat inzicht zal geven in het reilen en zeilen, destijds, in deze relatief koele en dus goed bewoonbare streken.