■ Het is niet voor het eerst dat de rooms-katholieke kerk een groep priesters excommuniceert die zich liever willen houden aan wat een paus of pauselijke voorganger, een zekere Pius voor juist hield. We hebben dan te maken met ultra-orthodoxen die vooral voorkeur schijnen te hebben aan ceremonieën en riten in het latijn, zoals ze dat eeuwen geleden deden.

Dat gaat ons verder niet aan.

De historische Boeddha heeft zodanige adviezen nagelaten dat er geen centraal gezag mag zijn. Op die manier vermijdt men situaties waarin de ene kant van de aardbol de andere de wet gaat voorschrijven, waar er toch ook een injunctie is om zich vooral aan te passen aan tenminste de taal van het land waar men zich bevindt.

Helaas zien we in Azië dat landelijke overheden zich daar niets van aantrekken, die luiaards willen één aanspreekpunt en verwachten dat hun oekazes en bemoeizuchtige geregel vanuit zo'n aanspreekpunt verder wordt geleid.
In het ene land vindt een groep senior monniken dit helemaal goed en geniet van de macht die hen gegeven, of liever, opgedrongen is, en in het andere land is er een stille boycot waar het ook maar even kan.
Wil een landelijk overheid tonen dat ze zich tenminste iets aan willen trekken van wat Boeddha leerde, dan zullen ze zich toch terughoudender op moeten stellen dan velen tot nu toe doen.