White Jade River      
augustus 2021      






Tricycle heeft zich een rad voor ogen laten draaien, en dat verbaast me niets.
Jaren geleden waren de in het artikel genoemde Mr. Hu en vrienden al van plan een "boeddhistische" tempel in Nederland te vestigen. Uiteindelijk vonden ze een leegstaande kerk op een kruispunt van drie wegen, zonder enig stukje grond er omheen. Mr. Hu wreef zich in de handen: daar kunnen we X euros per maand aan gaan verdienen, dat wil zeggen, aan het opstellen van plaquettes voor overledenen die dan tegen een bedragje onderhouden zouden moeten worden door inwonende monialen.

Staf van de grote tempel op Putuo-eiland voor de kust van China kwamen kijken en keurden het gebouw op alle punten af: het stonk, het was niet als woonoord in te richten (vergunning daarvoor zou ook niet gegeven worden), aanpassingen zouden te veel beslag op de ruimte leggen, er was geen parkeergelegenheid, en er was geen "uitloop". De Putuo-staf was bereid het pand over te nemen (om het dan grondig verbouwd opnieuw van de hand te doen.)
Nederlandse Chinezen boos.

Enige tijd later vonden ze bhiksunī van een nieuw opgerichte sub-divisie van het Reine Land-boeddhisme (Jingtu) bereid daar hun intrek te nemen. Dat zal niet lang geduurd hebben.

Wat de heer Hu en vrienden er ook over zeggen, dat is het hele verhaal. De monniken waren niet "money-driven", zoals Tricycle stelt, maar de heer Hu is het. "Putuo" was best bereid de last van Hu's schouders te nemen om te zien of de schade enigszins beperkt kon worden.

In die tussentijd staat de tempel van de Foguangshan-gemeenschap in Amsterdam leeg. De chinese gemeenschap heeft het bij de opening zelfs niet kunnen opbrengen om de hoofdabt, die toch de voor die tijd duurste tempel in Europa had neergezet, te komen begroeten. In die tempel aan de Zeedijk mochten — het Foguangshan is helemaal een dit-leven gemeenschap met een "humanistisch-boeddhistische filosofie, geen voorouderplaquettes worden neergezet, er vonden geen overlijdensriten plaats, er werden geen voorspellingen over zakelijke transacties gedaan, er mocht niet met wichelsteentjes gegoocheld worden, en plek voor populair-daoïstische godenbeeldjes was er al helemaal niet.
Ook de nederlandse (quasi-)boeddhisten vonden die tempel niet. Deze cultuur is niet bekend met het fenomeen tempels onderhouden. Waar in Azië particulieren stukken landbouwbouwgrond overdragen, het mogelijk maken om in huurwoningen te investeren, een deel van de aandelenportefeuille voor "de tempel" reserveren, is dergelijke praktijk hier volkomen onbekend, en wordt het, zoals ik heb mogen horen, ook volstrekt niet op prijs gesteld ook al zien we in de Rooms-katholieke gemeenschap soortgelijke vormen van inkomen verwerven ten bate van de kerk: met opbrengsten uit het offervat worden of werden aandelen gekocht, een flink deel van de hotels in Rome zijn in handen van katholieke congregaties. Deze manier van in leven blijven is echter niet aan de grote klok gehangen; over geld praten is vulgair, althans in bepaalde delen van de europese (en britse) maatschappij.

Dat alles gezegd zijnde meldde de Shanghai-krant van 27 augustus hoe de internetwereld met de plaatselijke Yu-fo-tempel aan de gang was gegaan. "Yufo" zegt dat ze onder de moeilijke corona-omstandigheden het maaltijd-thuisbezorgen-bedrijf Eleme een bedrag van $15,430 hadden geschonken om de moeilijke tijd door te komen. De onliners stelden dat de tempel zich hier als investeerder had opgesteld, en dat mag niet, of zou niet mogen, of zou niet moeten mogen.
"China" heeft nog maar net, dat wil zeggen, na de Culturele Revolutie, boeddhisme herontdekt, en zoals dat met "raw recruits" nogal eens gaat zijn ze vaak enthousiast, streng in de (d.w.z. hun vaak zelfbedachte) leer, en "draufgängerig".
■ Tricycle en de heer Hu

Terug naar de voorpagina

naar het White Jade River-blog

Words in picture-blog

twitter



Nieuws over Boeddhisme is een productie van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme.
De paginas bestaan sinds december 2004.

Stichting onder nummer 20138036.