Na een korte tussenpoze had je daar de Noordelijke Qi (550-577), en wat we dan zien is dat de zaken in die tijd een stuk ernstiger waren dan voorheen, want de boeddhabeelden die dan worden gemaakt hebben beslist een minder diepe glimlach. En bovendien schijnt er wat meer informatie te zijn geweest over Boeddha's haardracht; het verhaal over die sterke kroes was kennelijk beter bekend dan voorheen.

Dat is de achtergrond bij een artikel van de hand van Chen Shuo in de China Daily van 13 juli.
Daarin gaat het om een in de Shanxi-provincie opgedolven boeddha-hoofd waarvan gezegd wordt dat het de kenmerken van de Noordelijke Qi vertoont. Het past wellicht op een hoofdloos boeddhabeeld in het Fenyang Museum in die provincie. De onderzoekers dichtten het de Noordelijke Qi toe vanwege "breed voorhoofd en wangen, vage glimlach, en gestroomlijnde contouren."

Wat we mogen onthouden is dat de meest geavanceerde hulpmiddelen werden gebruikt om na te gaan of het hoofd inderdaad op die romp in het museum past. Dat zal niet meegevallen zijn bij een beeldje dat niet hoger is dan 37.5 cm.