■ In de buurt van Chiang Mai, Thailand, gonst het al jaren van de geruchten: abten over verschillende complexen zouden hun post niet ze netjes verkregen hebben. We moeten er daarbij van uitgaan dat de Thaise kranten stikken van de roddels en achterklap.

Het verhaal over die abten kwam begin augustus weer naar boven en Khaosod deed er heel kort verslag van: de regionale monniksleiding ontkende de geruchten, en dat voor wat betreft beide hoofdstromingen van het theravāda. Maar mocht iemand geloofwaardige informatie hebben, zo deelden ze mee, dan zouden ze die graag vernemen.

Dit bericht werd gevolgd door een hoofdredactioneel stuk in de Bangkok Post, een bijna-overheidsorgaan.
In een opmerkelijk openhartige uiting die in eerste instantie ging over het jaarlijkse budget dat gereserveerd wordt voor tempels en religieuze instellingen (opknappen en onderhoud onroerend goed, maandelijkse toelage aan de monniken, en salariëring van burgerpersoneel) komen we deze samenvatting tegen: "Meer dan 70% van het 333-miljoen baht budget is gereserveerd voor subsidies die doorgesluisd worden richting tempels en religieuze organisaties. En toch is er geen informatie over wie het geld ontvangt, hoe de ontvangers worden geselecteerd, welke garanties er zijn zodra het geld niet meer in overheidsbezit is, en welke hervomingen er geïntroduceerd zijn sinds de schandalen van vorig jaar."

Er wordt als voorbeeld een incident genoemd waarbij de Wat Rai King betrokken was waarbij er "honderden miljoenen baht aan 'tempelfonsen' werden verduisterd."
En ook werd er melding gemaakt van een zaak op en rond de Wat Kalyana-mit(ta) (K.. = goede, zorgzame vriend), "een van 's-lands rijkste tempels", waar "culturele artefacten werden vernietigd, en bewoners die al heel lang op geleased land leefden werden uitgezet."

Een incident, een paar dagen eerder, gebracht door een ander media-orgaan toonde twee monniken die slachtoffer waren geworden van een boefje dat zich als monnik had voorgedaan. Wat hier opviel is dat de heertjes ieder een bankrekening hadden, en in het gelukkige bezit waren van een smartphone. Er zijn tijden geweest waarin dat als opmerkelijk zou worden ervaren.

Enerzijds zijn financiële schandalen en schandaaltjes (ondergetekende was er bij 1) nooit afwezig geweest, maar het lijkt er de afgelopen jaren op dat het systeem volledig is ingestort. Wat daar de directe of indirecte oorzaak van is, dat is voor ons gissen. En een pleidooi voor meer internaten voor weeskinderen en achtergelaten kinderen zou zin hebben indien het land situaties zou kunnen vermijden zoals die in buurland Cambodja waar wezen en achtergelaten kinderen hun jeugd moeten doorbrengen onder de hoede van lieden die liever een slaatje slaan uit de welwillende toeristen en voorbijgangers wier materiële gaven in de zakken van deze "weeshuis-leiders" verdwijnen.