|
|
De staf van het British Museum in Londen is er van overtuigd dat de papieren bloemetjes duizend jaar oud zijn. We hebben het dan over een door de loop van de tijd aan elkaar geklonterde papiertjes die iemand van het museum heel voorzichtig uit elkaar heeft kunnen halen. Sinds de exploratie, zeg maar, van
Aurel Stein, maken ze deel uit van de niet altijd voor het publiek toegankelijke collectie Dunhuang-Mogao stukken.
Wie zich destijds in de Mogao grotten heeft zitten vervelen en toen maar papiertjes is gaan zitten scheuren en plakken, weten we uiteraard niet, en zo lang er geen carbon dating is toegepast weten we ook niet of het resultaat van die plakkerij inderdaad wel 1000 jaar oud is.
|
|
Of het toeval is. Tegelijk met een tentoonstelling in het Sieboldhuis in Leiden heeft de Ronin Gallery in NY er een met werk van Hasu-i. Niet alleen van Hasu-i, maar ook van Hoksai, Hiroshige, en Yoshida. Op de afbeelding zien we Hasui's weergave van de Shofukuji in Nagasaki, gemaakt in 1922 (ook gespeld als Sofuku). De tempel behoort tot het
Ōbaku-zen, en berichten van enkele jaren geleden meldden dat deze tempel in Nagasaki na de atoombom-aanval opnieuw werd opgebouwd.
De "helderrode kleur" van het uiterlijk van de tempel is een stille getuige van de oorsprong van deze stroming, een Chinese. En opvallend op Hasui's weergave is dan dat de buitenmuren tijdens de Taisho-dynastie duidelijk wit(tig) waren. Was dit een poging tot "verjapanisering", doelbewust het Japanse staatsbestel binnenhalen van een Chinese stroming? In ieder geval is die witte plint met daarboven een donkere opbouw visueel minder geslaagd; het wiebelt, althans voor 't oog.
|
|
Een tentoonstelling in Hong Kong, bij
Ora-Ora is ingericht met het werk van Huang Dan, gevestigd in Beijing.
De tentoonstelling die "Towards Zero" heet werd aangekondigd met diepgaande woorden over minimalisme, het jaar van het paard, "nothingness", d.w.z. "negative space", en ook iets over
Xuan-papier (spr. ongev.: zwjàn, de X net als in Xi van Xi Jinping. Dus niet Ksie jienpieng [Boekestijn], maar Zwji Dzjien-pieng)
Na de periode van aan elkaar geplakte strookjes bamboe vond ene Cai Lun (kai loen) uit de stad Xuan uit dat door elkaar gekookte vodden, hennep, "en zelfs visnetten", zegt Oriental Art Supply, bruikbaar, en vooral goedkoop papier opleverde. Het is bekend komen te staan als "de koning onder het papier", en ook als "papier voor de eeuwigheid", zegt dezelfde bron.
|
|
Qiu Xiaofei: In the Studio is de titel van een iets langer dan 2 min. durende video over de kunstenaar die verleden en toekomst ineen ziet vallen, tenminste wanneer hij aan het werk is. (Qiu +
Xiaofei)
|
|
"Na 800 jaar", kopte de
Seoul Economic Daily op 11 februari, worden de Koreaanse en Japanse collecties "vijfhonderd
arhats" naast elkaar getoond. Het bericht suggereert dat er 800 jaar geleden musea waren, en dat beide landen daar elkaars erfgoed toonden. Dat kan uiteraard niet waar zijn. Wellicht werden genoemde werken door tempelbesturen aan elkaar uitgeleend, maar Hana Bank van de SEDAILY laat zich daar niet over uit.
Laten we zeggen dat het tegen de achtergrond van de recente geschiedenis opmerkelijk is dat beide landen ook op deze manier samenwerking hebben gevonden, en dat in die politiek-diplomatieke dooi-periode de staf van het National Museum of Korea is gaan samenzitten met die van het Tokyo National Museum.
|
De foto toont de "500" bij de Tokoji, de Toko-tempel, in Japan.
|
Binu Shrestha publiceerde in
Rising Nepal de vondst van archeologen in de
Tilaurakot/Kápila-vàstu opgravingssite. Daar meent men de eerste apsidale tempel gevonden te hebben, althans voor Nepal. Voor diegenen die de kerk niet dagelijks frequenteren: apsidaal is dat ronde uiteinde, de altaarkant, van een langwerpig gebouwde kerk.
Er werd ook vastgesteld dat dit een gebouw geweest moet zijn dat in een stad werd gebouwd, en niet daarbuiten. Voor de kenners van de boeddhistische canon is dat duidelijk. Hier werd afgeweken van de vroege bepaling dat een tempel(-complex) buiten de bebouwde kom gevestigd diende te worden, ver genoeg om niet gehinderd te worden door straat-lawaai, en dichtbij genoeg voor bezoekers die in de ochtend wat voedsel wilden aanbieden — en daarvandaan vertrokken met een goed gevoel: als het vandaag niet zo goed gaat lukken, dan ligt het in ieder geval niet aan mij; ik heb mijn best gedaan.
|
|
Het Amerikaanse Benton Museum of Art, deel van het Pomona College in Claremont, heeft dit voorjaar een tentoonstelling over wat in de verschillende religies en levensbeschouwingen meditatie wordt genoemd, van brevieren door rooms-katholieke monniken, zo begrijpen we, tot het boeddhistische stilzitten met gesloten ogen. Als illustratie hebben ze de torso van een verondersteld boeddhabeeld tevoorschijn gehaald dat dateert van rond "100 tot 300 CE". Het is een schenking gedaan door Athena Tacha en Richard Spear.
Of het hoofdloze beeld Boeddha voorstelt is de kwestie. We zien een figuur met schouders en benen in een heel beweeglijke stand, niet bepaald in verstilde meditatie. Of het een boeddha moet voorstellen of een ander aansprekend persoon valt zo niet te zeggen.
|
|
|
|
| |
|
|
|
Nieuws over Boeddhisme is een productie van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme.
De paginas bestaan sinds december 2004.
| 
Stichting onder nummer 20138036.
|
| |
