White Jade River      
september 2019      






■ Vorige maand werd aangekondigd dat er een film was uitgebracht over koning See-djng (Sejong) die de eerste is geweest die het koreaanse schrift, het han-gel (hangul) bedacht. De film heeft een storm aan kritiek opgeleverd. Er wordt in getoond dat deze koning bij zijn pogingen werd geholpen door een boeddhistisch monnik met de naam Shin-mi. Of het waar is, is niet zeker, maar in ieder geval klom het niet-boeddhistische deel van deze energieke en gepassioneerde natie in de gordijnen: dat van die Shin-mi had niet gemogen — geschiedvervalsing, en dat van zo'n monnik, dat willen we niet zien.

Normaal gesproken zouden we geen aandacht besteden aan min of meer bekende persoonlijkheden die ergens in hun volwassen leven het monniksleven aanvangen. Dat gebeurt in een land als Thailand bijna wekelijks, bijvoorbeeld, zeker wanneer iemand weduwnaar is geworden en niet alleen in een huis wil blijven wonen dat hij niet geleerd heeft te onderhouden. Dan maar een hut, minimaal onderhoud en geen verplichtingen. Filosofen die vinden dat begeerte / hebzucht / dingen willen hebben een normale menselijke functie is, hebben gelijk. Wanneer ze er aan toevoegen dat dit maar moet blijven omdat het de wereld vooruit helpt, hebben ze even niet in de gaten dat dit de reden is dat we nu, als deel van een ecologisch systeem, in geleende tijd leven. Dat hebben de grote geesten die levensbeschouwingen systematiseerden onderkend en onder woorden gebracht, en opvallend daarbij is dat er geen van hen is die van die trend afwijkt. Als religies en levensbeschouwingen het ergens over eens zijn, dan is het over het problematische van de niet-gerealiseerde consequenties van begeerte / hebzucht / dingen willen hebben. Een negentiendeeeuwse japanse haiku-dichter stak bij gelegenheid van het waarnemen van een zogenoemde "bloedmaan" de draak met die hebzucht: "Zeg me, die rode, rode maan, van wie is die eigenlijk?"

In Korea is Yun Cheagab, curator van het curator HOW Art Museum in de hoofdstad van plan om als monnik te gaan leven in de Tongdo-sa, wanneer hij zestig is: "Ik ben veertig jaar lang zo omringd geweest met nep-producten en plastic tuinen dat het tijd wordt dat ik terug ga naar de bossen."
Voor de zekerheid nog een andere vraag van een verslaggever van Shine, een blad in Shanghai: — "Waarom koos u ervoor om tijd in een tempel door te brengen?"
— "Ik ga om de zes maanden naar een tempel. In de bergen zijn geen boeken, geen muziek of tentoonstellingen. Ik leef daar het meest eenvoudige leven en eet het meest eenvoudige voedsel. Wanneer ik dan twee weken later terugkom heb ik soms nieuwe opvattingen over een tentoonstelling die ik twee weken daarvoor zag."

Eerlijk gezegd, dat wordt een moeilijke: af en toe eens naar een tempel om de zinnen te verzetten of het denkapparaat in z'n vrij te zetten, is nog heel wat anders dan daar permanent verblijven. We gaan zien of dat een blijvertje wordt.



Nieuws over Boeddhisme is een productie van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme.
De paginas bestaan sinds december 2004.

Stichting onder nummer 20138036.