White Jade River      
april 2021      






Tekst en illustraties leven van Bashō

In het japanse Otsu City Museum, zo schrijft Jiro Tsutsui in de Asahi Shinbun van 22 maart, werd een tentoonstelling ingericht rond een rolschildering met 33 scenes uit de bundel "Bashō-o Ekotoba-den", (The Life of the Venerable Bashō in Pictures and Words). Het was in 1792 dat een "literaire priester" met de naam Tsjomoe (Chomu - 1732-1796) gereed kwam met dit werk dat af-en-aan 11 jaar in beslag had genomen. Bashō werd geboren in 1693, dus nu, in 2021, 528 jaar geleden, geen aanleiding voor extra aandacht.
Maar omdat ook de British Library een volume van de "Bashō-o Ekotoba-den" in het bezit heeft, en dit online heeft geplaatst, is de plaat met de bakbanaan er even uitgelicht en toegevoegd aan voetnoot 3 op de Haiku-pagina nr.1.

Subax-grotten en tempel

De chinese staatspers deelde op 25 maart een paar fotos van een woestijnvestiging die tot het boeddhisme zou hebben behoord. Het wordt omschreven als de "Subax buddhist tempel in Kuqa-stad in noordwest China's Xinjiang Uygur Autonomous Region".
Hoewel ik bezwaar heb tegen de Britannica's vermelding van "Aryan people" — zo'n volk heeft nooit bestaan — geeft het voldoende informatie over de streek, en vermeldt ook de meer bekende Kizil-grotten (kiezl)

Oc Eo in Vietnam

Vorige maand werd hier een ca 10de eeuws beeldje getoond (bovenste afbeelding) dat eerder dit jaar vanuit Bangkok naar Cambodja was teruggebracht, en dat waarschijnlijk afkomstig is van een van de Angkor-gebouwen. De overleden eigenaar, danwel latere oudheidkundigen lieten weten dat de naam van het afgebeeldde wezen Ardhanarishvara (àrdana (r) íshvara) is, en we zijn er toen min of meer achter gekomen dat we hier met een half menselijke, half goddelijke krijger te maken hebben uit het hindu-pantheon, een figuur die in het itihāsa van India verbonden werd, of wordt met de hindugod Shiva.

Eind februari 2021 werd in Vietnam een soortgelijk beeldje toegevoegd aan de nationale lijst erfgoederen (afbeelding bij deze alinea). Het zou stammen uit de 11de-12de eeuw, en uit de cultuur van Oc Eo (ok joo), dus van langs de kust van het land. Er werd niets verder verduidelijkt over naam en/of betekenis, maar we kunnen er zondermeer van uitgaan dat hier een zelfde religieus-culturele expressie gevonden moet worden als in het geval van de Ardhanarishvara hier boven.

Naar de streek van Oc Eo wordt veelvuldig verwezen als spil van kustvaart, dus van handel en culturele uitruil. Parmentier, die door Himanshu P.Ray wordt geciteerd in haar "The Winds of Change" (p.157) heeft net als anderen op de site van Oc Eo heel wat restanten gevonden uit en naar omringende kuststreken, en dat er restanten van de boeddhistische cultuur zijn aangetroffen, en dat er "kleine bakstenen heiligdommen" zijn aangetroffen waarin "houten boeddhabeelden" gestaan kunnen hebben. Niettemin zijn er sindsdien vondsten van stenen en bronzen beelden gemeld.
Er zijn bewijzen gevonden dat er te Oc Eo bronsgieterijen zijn geweest (p.101), en dat er op verschillende voorwerpen inscripties zijn aangetroffen in de schriftsoort kharosthi (p.114).(1)
De onderste afbeelding is die van wat de Funan-cultuur te Oc Eo wordt genoemd, poortgebouwen die veel weg hebben van die op het Angkor-complex hoewel wellicht iets kleiner dan de grote Khmer-voorbeelden.

(1) Ray's hoofdstuk "Buddhism and Trade" bevat helaas te veel onjuistheden voor wat betreft betekenissen van verschillende vondsten en gebruiken om als bron gebruikt te kunnen worden.
Opgegraven
Tentoongesteld


Terug naar de voorpagina

white jade river-blog

words in picture-blog



Nieuws over Boeddhisme is een productie van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme.
De paginas bestaan sinds december 2004.

Stichting onder nummer 20138036.


>