mei 2022      

  Nieuws over boeddhisme
Opgegraven, Tentoongesteld




Wat een redacteur over de migratie van indiase monniken naar China te vertellen heeft is in wezen hetzelfde als het hollandse verhaal over hollandse wereldreizigers-veroveraars: WIJ, WULLIE.
Het artikel van Anirudh Kanisetti wordt wel ingeleid met een grappige afbeelding van indiase sadhus in China die, zittend in een mándipa, ten overstaan van chinese overheden →
tantrische rituelen uitvoeren. Althans, dat zegt het onderschrift.
De krant zelf heeft de grootste afbeelding. Ga even kijken.

Dat Boeddha na zijn zes jaren van (hindu) asceet te zijn geweest de tantrische en fysieke oefeningen verliet lezen we onderandere hier. Hoe hij nadien over die zes jaren sprak vinden we in de MN 4.6, de Mahā Sàccaka Sutta, het gesprek met de jaïn Sàtsjaka. (De Sutta Nipāta 446, en de Angúttara Nikāya 4:88 hebben het over 7 jaar).



Op 10 april publiceerde de Frankfurter Rundschau een artikel over Nichiren (1222 - 1282), de militante stichter van de gelijknamige japanse stroming die zich uitsluitend richt op de/het Lotus soetra (een paar citaten). Zie ook de paar woorden op de pagina over Kumára-djiiva.
De afbeelding (downloaden = vergroten) toont de hoofdfiguur op het moment dat hij de woelige wateren bedwingt. Wat opvalt is dat we in deze prent van →


Utagawa Kuniyoshi de berg Fuji niet op de achtergrond zien. We krijgen de indruk dat hier eerder de berg Haku is afgebeeld, een van de andere twee heilige bergen van Japan.

Binnen die richting is 28 april een belangrijke dag. Op die dag in 1253 sprak Nichiren wat men noemt zijn Bergrede uit — vergeet niet dat Japan het land van de yamabushi is (al. 4). Dat wil zeggen dat Nichiren voor het eerst in het openbaar het in die richting heilig geworden mantra sprak: Namu Myoho Renge Kyo, ik betuig eer aan de/het Lotus Sutra.


Een voortreffelijk geïllustreerd artikel met onberispelijke inhoud in Scroll.in van 11 april vertelde de lezer over de Boeddha van de toekomst, Maitreya, althans hoe deze in de thaise iconografie wordt afgebeeld. →


De verwijzingen naar de verschillende canonieke werken zijn, in tegenstelling tot andere pogingen, correct en volledig.
Waar het artikel spreekt over de Cakkavatti-sīhanāda-sutta mogen we ook even onthouden dat het de Himalaya-stromingen zijn geweest die op basis van dit geschrift het kala-chakra concept hebben vormgegeven. Genoemd concept moeten we als post-canoniek beschouwen, maar het heeft nog steeds grote bekendheid binnen de mahāyāna gelug-traditie.


Bij de afbeelding: Shinzan waterverfde hier wat in China een "san-jiao" heet (san dzjàw), een samenkomen van de drie (san) grootste levens-beschouwingen. Van rechts naar links: een boeddhistische monnik, een confucianist, en een daoïst.

De Yahoo nieuwsdienst leidde op 13 april tenminste vijf krantenberichten door waarin stond dat de voormalige prinses Mako een baan had gevonden bij "de MET", Metropolitan Museum of Art. Daar bereidt ze nu een tentoonstelling voor over het werk van Yamada Shinzan, die geïnspireerd is door "het leven van Ippen (1239 - 1289), een monnik (priester) die tijdens de Kamakura-periode (1192 - 13333) Japan bereisde en het volk kennis liet maken met boeddhisme middels het al dansend reciteren van ' prayers '."
Ippen, aanvankelijk opgeleid in de tendai-richting", was het niet die →


als eerste boeddhisme introduceerde, maar hij was wel degeen die het oorspronkelijk chinese jingtu (dzjieng-toe), de verering van de Amitabha-boeddha, er stevig inbracht met met zijn ononderbroken zeggen van de Nembutsu: "Namu Amida Butsu".
Het ijzerdraadje met poppetjes dat de kunstenaar uit Ippen's mond laat komen is natuurlijk die eindeloze rij aan mantras. (Beide wikipedia-paginas over Amitābha, in het japans Amidá en zijn mantra, zijn geschreven vanuit zeer beperkte, "tibetaanse" opvattingen, dus zeer onvolledig.)
In de loop van de eeuwen is het gewoonte geworden om Ippen af te beelden als een soort yamabushi met de gevorkte tak die gedragen werd door de half-legendarische stichter van het yamabushi, En no Gyoja (lees deze pagina). En verder zien we hem met voor de cultuur waarin hij verbleef een "shockingly" naakt bovenlijf. Dat wijst er waarschijnlijk op dat men hem wilde zien als representant van het "indiase" boeddhisme, want in India gaan ze immers ook heel schaars gekleed, en bovendien zijn die indiase asceten, zo gaat het verhaal, niet zelden broodmager, vel-over-been.


"Een verfrissend beeld van buiten de boot gevallen zen-monniken" noemde een verslaggever van de Washington Post het. "Verfrissend" omdat het om dwarserikken uit het verleden gaat, en dwars — de spraakmakende gemeente in westerse landen smult er van: dan zijn ze vrij, dan zijn ze zelfstandig, dan denken ze oorspronkelijk, dan hebben ze lak aan de rest, net als wij. Dan is het goed, want ze zijn niet gestoord, zoals elders al snel geconcludeerd zou worden.

Het gaat dan over een tentoonstelling die de amerikaanse Freer Gallery of Art "Mind over Matter" noemt. We hebben vorige maand uitgelegd →


dat dit "mind over matter" een opvatting is die leeft binnen zekere hindustromingen, maar zeer beslist niet binnen het boeddhisme. Wij hebben het over "mind and matter" — onverbreke-lijk: leeft de een dan leeft de ander, sterft de een dan sterft de ander. Er is geen sprake van asceten — buiten de Himalaya-regionen heeft het boeddhisme geen asceten, half-boeddhistische yamabushi in Japan daargelaten — die zich in de sneeuw neerzetten om het lichaam te laten sterven opdat de ziel bevrijd wordt van dit altijd teleurstellende karkas. Nog niet gesproken over het feit dat we ziel zeer tussen haakjes zetten.
De Freer Gallery illustreert de introductie over japanse zen-monniken met de afbeelding van een chinese ch'an (= zen) monnik, een van de voorgangers van de japanse opvatting van deze praktijk en filosofie.
De afbeelding hier, links, is die van een japanse komuso-monnik, een die door het land zwerft en de shakuhachi bespeelt. De mand over zijn hoofd beschermt hem zowel tegen de zon als dat het een door hem ongewenste directe benadering van de burgerij garandeert.



De rest van het tentoonstellingen en opgravingenfront is deze maand even doorgeprikt naar het
Twitter-account:
Kudan-site in Nepal | Pagode in Vietnam | Opgravingen Barikot, Pakistan | Maki-e scherm voor Kyoto-tempel


Terug naar de voorpagina | white jade river-blog | words in picture-blog





Nieuws over Boeddhisme is een productie van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme.
De paginas bestaan sinds december 2004.

Stichting onder nummer 20138036.


>