|
|
De Pakistaanse overheid is begonnen met het voor toeristische activiteit gereed maken van een aantal archeologische sites waaronder de Dharmarajika stoepa en de Mankiala stoepa waarover een enkel woord op de Taxila-pagina.
|
|
Het National Museum of Korea kondigde op 8 april aan dat een meer dan 8 meter hoge scroll tentoongesteld zou gaan worden waarop Boeddha, omringd door bodhisattvas en andere volgelingen tentoongesteld zou gaan worden.
De handhouding (mudra) die we hier zien is die van "het in beweging zetten van het wiel van de dharma". Daarmee trok het mahāyāna de episode binnen waarbij Boeddha ten overstaan van zijn eerste 5 leerlingen zijn weten overdroeg. Op dat moment waren er nog geen twee hoofdstromingen, en er was in de vroege canon wel al sprake van "bodhisatta" (Pāli), maar het Hybride-Sanskriet "bodhisattva" kwam er pas na de
3e canonbevestigende bijeenkomst, onder koning Asoka en zijn monnik-broer.
|
|
Ook in Korea ontstond er een gesprekje over twee schriftsoorten, het hanja en het
hangul. Gim Han-soo van de
Chosun verwees naar een persbericht vanuit de "Korean Buddhist History and Culture Memorial Hall" in Seoul. Daarin werd aandacht gevraagd voor tekst-strips waarop een "pilaar-couplet" is gekalligrafeerd. De stripjes zijn afkomstig uit de Silsang-sa. Aanvankelijk werd gedacht dat het schrift het "hanja" is, maar nee, het is geschreven in het "hangul". En wanneer we kijken naar
het opschrift op de tempelgevel, dan valt het inderdaad op dat dit, op die gevel, niet op de stripjes, meer het kanji van China lijkt te zijn dan het hangul. In de loop van de tijd moet daar besloten zijn om oude schriftsoorten te vervangen voor nieuwe, althans vanaf de introductie van die nieuwe, zonder de "ouwe" te verwijderen. Dan krijg je iets dat vanuit het
middeleeuwse handschrift zo zoetjes-aan in de schrijfwijze van vandaag verandert, bijvoorbeeld.
Wat er op die stripjes staat is een ietsje een raadsel. De monnik Dobup schreef/kalligrafeerde: "Ik besefte het niet," "jij bent ik", "sorry, sorry", "nu weet ik het", "jij bent ik", "dank je, dank je".
|
|
Bij de Asia Society in New York is een tentoonstelling ingericht onder de titel
Buddha and Shiva, Lotus and Dragon. En er worden inderdaad stukken getoond die het in de Noordwest-Europese huiskamers goed doen: een dansende Shiva en een in meditatie verzonken Boeddha.
Kun Kyung Sok geeft haar Newyorkse publiek ook aanwijzingen hoe je zo'n beeld kunt herkennen als Boeddha of Shiva, en daarmee doet ze de niet al te geïnteresseerde bezoeker ongetwijfeld een plezier.
Hier tonen we een aardewerken pot, ook aanwezig in de ruim opgezette zalen. Afgezien van Delft, Makkum, Sèvres en Meissen ligt daar toch de kracht van de Oost-Aziatische kunsten voor wat betreft aardewerk en porselein.
|
|
In een tentoonstelling bij
Kiang Malingue in New York is nu te zien het werk van Trương Công Tùng.
Hij heeft zijn verzameling "When Nothingness Becomes an Echo of Something and Something is an Echo of Nothing" genoemd, en inderdaad komen er ook, maar niet alleen "boeddhistische concepten over geboren worden, groei, neergang, en leegte" aan de orde.
We hopen dan maar dat de kunstenaar hier
sunyatā in gedachten heeft gehad en niet het "niets" van iemand als Sartre.
|
|
| |
|
|
|
Nieuws over Boeddhisme is een productie van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme.
De paginas bestaan sinds december 2004.
| 
Stichting onder nummer 20138036.
|
| |
