juni 2026      

  Nieuws over boeddhisme
Opgegraven, Tentoongesteld



The Value, d.w.z. Kayan Wong deed op 7 mei verslag van de veiling bij Sotheby's in Hong Kong. Het viel hem met name op dat een ca. 1500 jaar oude stenen hand van een bodhisattva-beeld US$1.6m had opgebracht. Wat de hand vasthoudt is beslist ergens bekend, maar niet hier.

Het stuk werd ingebracht door de "Kansai dealer Hata Mineo" die in zijn jacht naar profijt bepaald geen sympathie toonde jegens een Chinese overheid die het fragment uit de noordelijke Qi-periode weer op zijn oorspronkelijke plaats wil zien. (Kansai = een streek in Japan.)
Handen van beelden lijken gewild te zijn geweest, wellicht omdat ze sneller en gemakkelijker van een beeld te verwijderen zijn dan bijv. een hoofd.

Kayan's overzicht valt verder nog op door de vermelding dat de redelijk nieuw gebouwde
Tsz Shan-tempel in Hong Kong, en wel in zijn Buddhist Art Museum "een paar stenen handen bezit die afkomstig zijn uit eveneens de
Xiangtang-shan-grotten, en wel uit de middelste grot." Het bericht heeft het over "oude fotos die tonen dat ze aan een beeld van Mahā-kāsyapa (kàs-ja-pa) zaten, een van Sākyamuni Buddha's tien belangrijkste discipelen."
Die zou 'k dan maar eens als de donder terug geven: gestolen goed gedijt niet.


Art Daily had op 8 mei het bericht dat het "Hood Museum of Art" in Dartmouth, VS, vanaf 8 januari 2027 een tentoonstelling zal hebben met stukken uit de Koreaanse Jeoson-dynastie. Je kan er niet vroeg genoeg bij zijn, moet het museum-bestuur gedacht hebben.
Wat er te zien zal zijn is onderandere deze "Maebyeong vaas" met ingelegd lotus-design geschonken door Mr. and Mrs. Andrew B. Kim. Het dateert van de 15e eeuw en is een voorbeeld van het Buncheong-aardewerk.



Een (Hybr. Skr.:) khàkkhara is een monniksstaf, in een gestileerde vorm voorzien van ringen. Wanneer die ringen worden geschud brengen een ze een lawaai voort waarmee, zo hoopt de drager, de wilde dieren in het bos worden afgeschrikt. We zien deze staven vooral, en eigenlijk alleen, op afbeeldingen van Ksitigarbha bodhisattva. Een kopie van zo'n staf wordt bij het opnemen van de bodhisattva-geloften aan de mahāyāna bhikkhus/bhikkunis aangeboden — althans dat was het gebruik op Taiwan aan het begin van de 80-er jaren — ten teken dat ze bereid waren de wereld in te gaan om daar bijstand te verlenden door het aanbieden van Boeddha's leer aan diegenen die daar belangstelling voor zouden hebben.

De overheids-site van CGTN toonde begin mei een foto van wat de monniksstaf van de historische Boeddha Sakayamuni zou zijn geweest. Het voorwerp wordt bewaard in de
Famen-tempel en daar vereerd.

Dat het Boeddha's staf zou zijn geweest wordt door ondergetekende als complete nonsens van de hand gewezen. De uploader van de wikipedia-pagina vindt dat ook. Het onderschrift daar luidt:

"De Famen Temple staf, gemaakt in 873 en aan de tempel geschonken door de keizer" (Yizong in het 14e jaar van zijn regeerperiode.)

Het is goed mogelijk dat de redactie AI heeft gebruikt om een tekst te "vertalen". En omdat het Chinees behoorlijk imprecies is — vandaar een zeker wantrouwen jegens ieder die iets nieuws vertelt — kan het zijn dat "boeddhistisch" is vertaald met "Boeddha's". Daar zien we het probleem met een product dat te snel in de wei is gelaten.


Op 8 mei liet de Times Of Central Asia weten dat archeologen tot de conclusie waren gekomen dat wat ze op de oude Zijderoute, op "zeven km. ten zuidwesten van Tokmok, Suyab" in Kyrgyzstan hadden blootgelegd de restanten van een boeddhistische tempel zijn.
Ze kwamen tot die conclusie omdat het "platform, de helling, en de trap, gemaakt van gebakken klei" typerend zouden zijn voor de bouwstijl van de Tang-dynastie. Daarmee volgen ze archeoloog Alexander Bernshtam die daar in de late 40-er jaren aan het graven is geweest, iemand die wat hij vond tot restanten van zo'n boeddhistische tempel verklaarde.
En dan kwam de ploeg opgravers te weten dat de Chinese dichter Li Bai in 701 in Suyab geboren werd. Dat vonden ze


ook een teken.
Li Bai was echter een dronkelap/dichter die het ch'an (zen) van zijn tijd wel interessant vond, en speelde met de verschillende ch'an(-achtige) uitspraken, maar zich toch niet tot enigerlei meditatieleraar of -communiteit wendde — zoiets doe je niet wanneer je jezelf tot de intellectuele elite rekent, nietwaar.


In een tentoonstelling bij Kiang Malingue in New York is nu te zien het werk van Trương Công Tùng.
Hij heeft zijn verzameling "When Nothingness Becomes an Echo of Something and Something is an Echo of Nothing" genoemd, en inderdaad komen er ook, maar niet alleen "boeddhistische concepten over geboren worden, groei, neergang, en leegte" aan de orde.

We hopen dan maar dat de kunstenaar hier
sunyatā in gedachten heeft gehad en niet het "niets" van iemand als Sartre.

Hoewel Feature Shoot het artikel opent met een foto van een grot voor de jaïn-gelovigen — let op het plafond; dat is vakwerk van de bovenste plank — gaat het beeldarchief van Dr. David S. Efurd toch over de tachtig boeddhistische grotten doorheen heel India.
Het aantal, "80", viel op. Dat er wat zijn in het voorgebergte van de Himalayas, dat was bekend, maar een totaal van 80! Dat is onverwacht.
Feature Shoot geeft een doorklik naar Artstor waar de meer dan 10.000 fotos zijn opgeslagen.

Per bericht van ETV Bharat werd meegedeeld dat archeologen in de Indiase deelstaat Bihar, in de buurt van het dorp Gaya "een massief boeddhistisch klooster uit de oudheid" hebben blootgelegd.
We willen er niet te veel over zeggen, maar het beeldje van de vrouwelijke figuur heeft niets boeddhistisch' en veel tantrisch'.


Het komt nogal eens voor dat archeologische ontdekkingen meteen maar tot restanten van ooit aanwezig boeddhisme worden gebombardeerd, ook wanneer er geen enkele zichtbare relatie valt te ontwaren. Daarom is het opvallend dat het blad Tempo een foto toonde van een vondst op Centraal Java die nu eens wel een directe relatie heeft.
Op de foto zien we niet, zoals Septia Ryanthie dat meent, "een grote steen" is, die een "tube or bowl" is "afkomstig van een kleine stoepa", het IS een kleine
memoriaal- of votief-stoepa, zoeen waarvan er eertijds heel wat werden neergezet op de sites van de Mahābodhi-tempel en Nālandā in India.
Naar decoratie is het een vrij laat mahāyānostisch bouwwerkje dat geplaatst moet zijn geweest op een site die toen van belang was maar sindsdien is verdwenen, met naam en al.






Nieuws over Boeddhisme is een productie van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme.
De paginas bestaan sinds december 2004.

Stichting onder nummer 20138036.