Uit het archief van www.buddha-dharma.nl






CHINA

Deel 4


Klik naar de volgende bijdragen:







INDIASE TEMPEL IN LUOYANG

Om te vieren dat in het jaar 67 (sommigen zeggen 68) twee indiase monniken de noordchinese stad Luoyang binnenstapten en de keizer de eerste boeddhistische soetra overhandigden die ooit China had bereikt, gaat nu India een tempel bouwen in deze voormalige hoofdstad.
Dit meldde de indiase krant The Economic Times op 11 april 2005.


"Iets minder metaforisch uitgedrukt, zegt de krant, kan de tempel een effectief middel worden in het naar India lokken van chinese toeristen; ze worden hier voorgelicht over India's eigen boeddhistische centra."




DE GROTTEMPELS VAN YUNGANG, LONGMEN, KIZIL EN XUMINSHAN

Seminar Yungang-grotten
Het persburea Xinhua meldde op 27 juli 2005 dat meer dan 300 deskundigen bijeengekomen waren in een internationaal seminar over de bescherming van grotten waarin zich religieuze en andere kunstuitingen bevinden. Het seminar duurde 5 dagen, en het centrale thema waren de Yungang-grotten.
Het seminar werd georganiseerd om de vijftigste verjaardag te vieren van het Yungang Grottoes Institute.
De Yungang-grotten in China zijn de laatste of jongste cluster grotten waarin boeddhistische kunst, met name muurschilderingen te vinden zijn.

De Guangming Daily meldde op 15 december 2011 dat in de Yungang-grotten in China de restanten zijn gevonden van een metaalsmelterij, resp. gieterij. Archeologen kwamen niet minder dan 30 ovens en waterputten tegen.
Daarnaast vonden ze de funderingen voor twee torens, twee potten waar pilaren op rustten, aardewerk, kommen, en nokpannen met de afbeeldingen van dieren er op. Er wordt van uitgegaan dat het restanten zijn uit de Song, de Liao, en de Jin-dynastieën. Een en ander betekent dat de tempels in of nabij de grotten zelf het vervaardigen van de verschillende kunstwerken in hand hadden of tenminste overzagen.
Juni 2020
Het bedrijf 3D-Printing Media liet medio juni 2020 met trots weten dat het Zhejiang University Museum of Art and Archaeology (ZJUMAA) een tentoonstelling had ingericht met de naam Grace and Grandeur: Memories of Yungang Grottoes through a Century". 3D-Printing Media heeft daarvoor een replica gemaakt van een van de 45 grotten. Aan het project werkte ook het Yungang Grottoes Research Institute mee.
Men heeft er voor gekozen om grot nr. 12 na te maken, de "muziekgrot", omdat er zoveel verschillende muziekinstrumenten te zien zijn.
Wat opvalt, zo stelt een bericht van 18 juni 2020, is dat hier de muziekinstrumenten getoond zijn die ook aan het keizerlijke hof werden gebruikt. In feite, zo stelt de schrijver van het bericht, zien we hier hoe er aan het eerst bekende hof in China werd gemusiceerd.
Het vervaardigen van deze 3D-print heeft heel wat tijd gekost; men begon er mee in 2016, en het geheel is samengesteld uit 110 stukken die in totaal twee ton wegen. Enkele stukken, zoals de op de voorgrond staande kolommen, werden gegoten rond een geraamte van staaldraad. (De foto downloaden = hem vergroten.)


Afbeelding: Longmen-grotten

Longmen

Ondernemers in de directe omgeving van de grotten in de Chinese Shanxi-provincie zijn zozeer aan de slag gegaan dat het 1500-jaar oude Yungang-complex er danig onder te lijden heeft. Dit meldde de Shanghai Daily op 1 september 2009.

Er werd volgens de krant vlot gebouwd aan wegen die de grotten naar deze inmiddels toeristen-bestemming verder moeten ontsluiten. Dat wil zeggen, men stelde zich voor lanen aan te leggen die vanuit Datong-stad onmiddellijk toegang geven op een winkelstraatje uit de Song-dynastie (960-1279), en een meertje tegenover de grotten.
Het wegenproject liep echter door het gebied dat op de Unesco-lijst staat, en zou daarmee de richtlijnen van deze organisatie schenden.
Het goede nieuws, zei Shanghai Daily, is dat de "State Administration of Cultural Heritage" de werkzaamheden heeft stilgelegd en alle reeds gebouwde dingen weer heeft laten afbreken.
Er wordt wel kritiek geleverd op de "State Administration of Cultural Heritage". De Oriental Morning Post had op 25 augustus gemeld dat deze SACH eerder in 2009 twee inspectietoernees door Datong had gehouden en toen niet had ingegrepen.

Het grootste boeddhabeeld te Longmen is dat van Vairócana.

Het werd uitgehouwen tijdens de Tang-dynastie (618 tot midden 10de eeuw). In de achtste eeuw was een van de leidende monniken in de noordelijke hoofdstad van China Vajra-bodhi. Vajrabodhi was een Zuid-Indiër van geboorte die het malayam als moedertaal had (vandaar dat we nog niet in staat zijn geweest [al] zijn mantras te vertalen). Hij bracht het tantrisme naar China, dat daar overigens niet lang zou overleven. Vajrabodhi bekeerde alle monniken, nonnen en lekenboeddhisten tot het tantrisme, en hij moet de aanjager zijn geweest achter het Vairócana Boeddhabeeld-project. Vajrabodhi overleed te Longmen in het jaar 732.
Hij was overigens bedreven in het maken van mándalas. Zijn biograaf heeft niet verteld op welke manier hij die mándalas maakte, schilderend, of zand-schilderend, maar we mogen er zeker van zijn dat bezoekende Tibetanen met grote oplettendheid hebben toegekeken hoe hij het deed.
(Lees ook over de Longmen-grotten op www.geledraak.nl/html/page313.asp)





Electronische bewaking Kizil-grotten
Zelfs bij de 1000 Boeddhas grotten in Kizil, in de Uygyur-regio van Xinjiang, vandaag in handen van China, is het nodig gebleken electronische bewaking te installeren. Dat leerden we uit een bericht dat Chinaview op 4 oktober 2006 verspreidde. Er zijn infrarood-detectoren en cameras geïnstalleerd om de ca 10.000 vierkante meter frescos en beeldhouwwerken te beschermen.
De grotten werden vanaf de derde eeuw uitgehouwen en zijn gedurende de 20ste eeuw serieus beschadigd geraakt, zowel door weersinvloeden als door mensen.
Vandaag behoren de grotten tot het cultureel erfgoed van China.

Op de site www.silk-road.com/artl/buddhism.shtml vindt u een paar woorden over de migratie van boeddhisme richting China, en over de kunst van het Tarim-bekken in het bijzonder. U vindt er ook een van de vele muurschilderingen.

De Tarim-regio is ook de plaatst waar perfect bewaarde mummies zijn gevonden. Een van de mummies is die van een blonde man van ca. 6 voet (2m) lang. De lichaamslengte van deze man herinnert ons aan een uitspraak van Sakyamuni Boeddha waar hij vertelde dat de hele wereld gevonden kan worden in dit zes voet lange lichaam van ons; onze voorvaderen van 2550 jaar en langer geleden, en uit die regio, waren geen onderdeurtjes.

De woorden over het boeddhisme in het Tarim-bassin uit de silk-road.com-bijdrage volgen hier:
"We hebben geconstateerd dat tegen de zevende eeuw alle kleine koninkrijken uit de Tarim-regio helemaal naar het boeddhisme waren overgegaan waar zoveel Indische cultuur was binnengebracht dat Sanskriet de religieuze taal was geworden.
Naarmate boeddhisme zich verspreidde naar het Tarim-bassin, met Kashgar, Yarkand en Khotan in het westen, Tumsuk, Aksu en Kizil in het noorden, Loulan, Karashahr en Dunhuang in het oosten, en Miran en Cherchen in het zuiden, werden dit belangrijke centra van boeddhistische kunst en filosofie. De teksten werden vanuit het Sanskriet overgezet naar verschillende lokale Indo-Europese talen zoals het Tochaars en het Kuchaans. Tegen 658 was Kucha ontwikkeld tot een leidend centrum van hīnayāna boeddhisme, en werden wandschilderingen gevonden in de grot-tempels van Kizil; ze dateren van tussen de eerste en de achtste eeuw. De vroege kunst van het Tarim-gebied was sterk Indo-Perzisch van stijl, maar vanaf de zesde eeuw, nadat de T'ang het Tarim-bassin waren gaan domineren, werd die Perzische invloed geleidelijk-aan vervangen door Chinese."


Bijlage, de wandschilderingen in de Kizil-grotten (http://www.buddha-dharma.nl/Kizil-grotten.html)




Terug naar pagina 1
Terug naar pagina 2
Terug naar pagina 3

Naar pagina 5 : Xuminshan






Deze pagina is er een op de site www.buddha-dharma.nl
www.buddha-dharma.nl is eigendom van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme